Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

13 Ιαν 2018

0 Παίζοντας με το μέλλον (Κεφάλαιο 5)

Μέχρι την πρώτη συνάντηση...
Α μέρος
Σπίτι Έρης

«Έρη, με ποιον μιλάς στο τηλέφωνο;»  φώναξε ο άντρας μου εισβάλλοντας απότομα στο δωμάτιό μου.
«Με τον κύριο που σου είπα ότι βρήκα χτυπημένο τις προάλλες, καθώς επέστρεφα στο σπίτι. Πήρα να δω πώς είναι» απάντησα με φωνή που έτρεμε.
«Πολύ ενδιαφέρον για έναν άγνωστο».
«Καλά, είσαι σοβαρός τώρα; Τον βρήκα σχεδόν ετοιμοθάνατο. Λογικό δεν είναι να θέλω να μάθω;»
«Μακάρι να νοιαζόσουν και για μένα λίγο...» πήγε να τον πιάσει το παράπονο αλλά τον σταμάτησα απότομα.
«Άσε με ήσυχη... Δεν έχω κέφια για γκρίνιες. Είμαι κουρασμένη. Όλη μέρα σχεδίαζα!»
«Πρόσεξε, μη σου ξεφύγει καμία γραμμή και τι θα πει ο μεγάλος μόδιστρος με τον οποίο συνεργάζεσαι… μαντάμ Πελαζί» είπε ειρωνικά ο Αλέξανδρος.
«Δε με αφήνεις ήσυχη να πάω να κοιμηθώ λέω εγώ; Μου πλέκεις το εγκώμιο αύριο».
Τον άφησα να κάνει τον γνωστό του μονόλογο και έπεσα για ύπνο δίπλα στην κόρη μου. Προσπάθησα να κοιμηθώ μα η εικόνα του αιμόφυρτου άνδρα με το τόσο γαλήνιο και συνάμα ταλαιπωρημένο βλέμμα βρισκόταν συνέχεια εκεί. Και αυτή η φωνή... βαθιά, τραχιά και άκρως ερωτεύσιμη…»
Έλα, Έρη, συνέλθε… Τα αυτιά σου κάνουν πουλάκια και η φαντασία καλπάζει, απάντησε ο εαυτός μου γεμάτος από έλλειψη αυτοεκτίμησης. Σιγά μην γυρίσει αυτός να κοιτάξει εσένα… Είναι παντρεμένος. Είσαι παντρεμένη… Μικρή μου, δεν υπάρχει μέλλον» συνέχισε. Τις χαρούμενες αυτές σκέψεις διέκοψε ο ήχος του μηνύματος.

Καλησπέρα, ενοχλώ; Κυριάκος
«Όχι μόλις ξάπλωσα. Με ξάφνιασες… Έγινε κάτι;» απάντησα γραπτώς.
Ήθελα να σου πω ότι έχεις πολύ γλυκιά φωνή, Έρη…
«Σε ευχαριστώ πολύ. Πώς πάει εκεί;»
Βασικά δεν πάει και πολύ μακριά… Μέχρι το κυλικείο και πίσω.
«Βαριέσαι, σωστά; Τι είπαν οι γιατροί;»
Έχω μέρες ακόμα...Θα αργήσω να βγω και εγώ εδώ μέσα πνίγομαι. Μέχρι να κοιμηθώ ξημερώνει και μετά έρχονται για εξετάσεις, καθαριότητα… Μόνος όλη μέρα…
«Η γυναίκα σου δεν έρχεται;»
Βασικά, δεν είναι γυναίκα μου. Σχέση έχουμε. Έχει δουλειές.. Έρχεται πού και πού.
«Είχα την αίσθηση ότι είναι γυναίκα σου...»
Σου είπα έχουμε σχέση πολλά χρόνια και συγκατοικούμε. Με τι ασχολείσαι;
«Είμαι σχεδιάστρια μόδας. Έφτιαξα μόλις ένα μπλογκ για να ανεβάζω τις δημιουργίες μου και παράλληλα ψάχνω για δουλειά».
Τι δουλειά;
«Γραφείου».
Έχεις γνώσεις από αυτά;
«Ξέρω Αγγλικά, Γερμανικά και Ρωσικά. Χειρίζομαι τους υπολογιστές και για καιρό εργαζόμουν ως γραμματέας σε αλυσίδα φροντιστηρίων. Δυστυχώς λόγω κρίσης έκλεισαν. Εσυ με τι ασχολείσαι;»
Είμαι επιχειρηματίας .Έχω ένα εργοστάσιο δικό μου και ασχολούμαι και με την πολιτική. Φτιάχνω μια δική μου ομάδα και ψάχνω για άτομα. Θα με ενδιέφερε να είσαι μέλος της».
«Μα δεν με ξέρεις…»
Θα σε γνωρίσω και σύντομα...
«Γίνε καλά και το συζητάμε. Σε αφήνω, πρέπει να σηκωθώ νωρίς. Να πάω το παιδί στο σχολείο… Καληνύχτα».
Είσαι παντρεμένη;
«Ναι...»
Καλή ξεκούραση

Άκου να με πάρει στη δουλειά του χωρίς να με γνωρίσει... Να στελεχώσει το πολιτικό του γραφείο μια τυχάρπαστη. Και τον είχα για σοβαρό... Χα, όλοι τους ίδιοι είναι!
Άλλαξα πλευρό και κοιμήθηκα... Προσπάθησα δηλαδή.. Η επιρροή αυτού του άντρα ήταν έντονη. Δεν τον είχα δει παρά μόνο λίγα λεπτά. Όσο διαρκεί το κοίταγμα σε μια φωτογραφία. Όμως γιατί ένιωθα σαν να τον ξέρω χρόνια; Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί μου. Ένιωθα μια ζάλη στο κεφάλι μου, η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή. Με δυσκολία κατάφερα να μαζέψω μυαλό και αισθήσεις και να κοιμηθώ. Μάταια όμως! Ο τυφώνας Κυριάκος μόλις εισέβαλε στη ζωή μου απροειδοποίητα και αυτό έμελλε να είναι το πρώτο βράδυ που ξαγρύπνησα με τη σκέψη του…
Γιατί για χάρη του έμεινα πολλά βράδια ξύπνια… Από πόνο και από πόθο…


Β μέρος
Νοσοκομείο
Ο Κυριάκος καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Η βαρετή ησυχία του νοσοκομείου και από την άλλη η Έρη δεν τον άφηναν να ηρεμήσει. Τα θηλυκά και το κυνήγι τους ήταν ειδικότητά του.
Κυνηγούσε τον ποδόγυρο. Κάθε γυναίκα και ένα τρόπαιο για αυτόν. Σαν αυτά που κέρδιζε όταν ήταν αθλητής..
Όμως ένοιωθε πως τούτη η γυναίκα ήταν διαφορετική. Αυτό το μυστήριο της φωνής χωρίς εικόνα του κέντρισε το ενδιαφέρον… Και, έπειτα, τον είχε σώσει...
Ήταν παντρεμένη όμως και αυτό δεν του άρεσε καθόλου. Όχι φυσικά ότι αποτελούσε για αυτόν εμπόδιο. Κάθε άλλο! Τα δύσκολα τον Κυριάκο τον έλκυαν περισσότερο. Τα απαγορευμένα. Ήταν... Ένιωθε να είναι αλλιώς!
Έπρεπε να μάθει. Και ποιος καλύτερος από τον φίλο του, Ηλία.
Ο Ηλίας ήταν αστυνομικός, υψηλόβαθμος… Μπορούσε να μάθει τα πάντα στο λεπτό.
«Ηλία, καλησπέρα... Είμαι ο Κυριάκος. Ναι. Καλά είμαι. Άκου λίγο, θα σου δώσω ένα νούμερο. Θέλω να μάθεις σε ποια κοπέλα ανήκει και να μου στείλεις για αυτήν πληροφορίες. Τις θέλω άμεσα… Ευχαριστώ»
Επιθυμούσε να μάθει ποια ήταν αυτή η γυναίκα που τον έσωσε.. Του είχε κάνει εντύπωση ο τρόπος της και η φωνή της.
«Κυριάκο, πως είσαι;» ακούστηκε ξαφνικά μια φωνή από την πόρτα.
«Φώτη, ήρθες;»
«Ναι μόλις μου το είπε η Μαρίνα... Πώς είσαι;»
«Καλά, βαριέμαι λίγο».
«Μου είπε η Μαρίνα ότι σε έσωσε μια κοπέλα. Καλή;»
«Δεν τη γνώρισα. Ήρθε από εδώ μάλλον όσο ήμουν στο χειρουργείο, αλλά την έδιωξε η Μαρίνα.»
«Την έδιωξε; Και εσύ που το έμαθες;»
«Μίλησα μαζί της. Με πήρε να μάθει τι έγινε».
«Κατάλαβα. Λαβ αγόρι προσεχώς. Βλέπω και χτυπημένος καρδιές καις…»
«Φώτη, άσ’ τα αυτά... Άλλο είναι που με προβληματίζει…»
«Τι;»
«Είμαι τόσες μέρες εδώ, χειρουργήθηκα και κανείς δεν το ήξερε… Ούτε τα παιδιά μου ούτε και η μάνα μου. Δεν ειδοποιήθηκε κανείς. Περίεργο δεν είναι;»
«Όχι. Η μάνα σου έχει καρδιά και, αν το μάθαινε, μπορεί να είχαμε θέματα υγείας. Όσο για τα παιδιά σου γνωρίζεις πώς η μεγάλη είναι σε τροχιά πανελληνίων, ο μικρός είναι ευαίσθητος και δε θέλαμε να τους το πούμε. Μην ανησυχήσουν. Άλλωστε έγινες καλά».
«Δηλαδή η Μαρίνα έδρασε κατόπιν δικής σου εντολής;»
«Φίλε μου, Κυριάκο. Τόσα χρόνια γνωριζόμαστε. Ό,τι γίνεται στη ζωή σου περνάει πρώτα από εμένα… Μην το ξεχνάς».
Η τελευταία απάντηση δεν άρεσε στον Κυριάκο. Όχι ότι είχε άδικο. Πολιτευόταν με τα χρήματα του φίλου του και ο όρος ήταν ένας. Έλεγχος σε όλα. Άρχισε να σφίγγεται και να βυθίζεται σε σκέψεις...Ήθελε να φύγει, να αποδράσει τώρα.
«Κυριάκο, το κινητό σου χτυπάει»
 Κατέφθασε το μέιλ για την Έρη.
Έρη Ταπετακα. Τριάντα χρονών. Δεν πρόλαβε να συνεχίσει.
«Ωραία κοπέλα. Πανέμορφη. Αυτή είναι που σε έσωσε;»
«Ναι... Γλυκύτατη».
«Μόλις την πάρεις στείλ’ την και από δω. Παίξε να ανανεωθείς, αλλά ως εκεί. Λοιπόν φεύγω. Θα τα πούμε μόλις βγεις. Φιλιά».
Του έκλεισε το μάτι και έφυγε.
Μη σε χάσουμε από πελάτη. Τόσες έχει και θέλει και τις δικές μου, είπε από μέσα του.
Ορίστε γυναίκα για μένα. Αυτή που έψαχνα. Πρέπει να τη συναντήσω. Θέλω να φύγω τώρα .Χα, άκου τη θέλει και ο Φώτης... Ας την πάρω εγώ και μετά βλέπουμε. Αυτή θα την έχω και ξέρω πώς.
Σε κλάσματα δευτερολέπτου έβγαλε τον όρο έβαλε ένα πουκάμισο που βρήκε στην ντουλάπα και έστειλε μήνυμα στην Έρη..
«Σε μισή ώρα, καφέ στο Μακεδονία Παλλάς. Ντύσου καλά, έχει πολύ κρύο. Κυριάκος»
Βγήκες;
«Το έσκασα γιατί έσκασα. Ήθελα να σε δω».
Δεν πας καλά.. Έχεις πρόβλημα εγκεφαλικό...
«Χρόνια τώρα και οι γιατροί δεν κατάφεραν να το φτιάξουν».
Παιδί μου, έξω χιονίζει.
«Σε μισή ώρα στο Μακεδονία Παλλάς. Ή μάλλον έρχομαι να σε πάρω. Κοντά στο γαλλικό ινστιτούτο θα σε περιμένω» είπε ο Κυριάκος και έτσι έγινε.
Σε μισή ώρα είπε εκείνος, πάνω σε τέσσερα διέταξε το πεπρωμένο.. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο.
Στις 22 μου είπε τα χαρτιά ο Νίκος, στις 26 έγινε το ατύχημα στις 30 βγήκαμε.. Μια μέρα πριν αλλάξει ο χρόνος... Μια μέρα πριν αλλάξει η ζωή μου, σκέφτηκε η Έρη.

Μελάνια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου