Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα. Όπως επίσης, συχνές κληρώσεις βιβλίων, συγγραφικά tips, διαγωνισμούς ιστοριών και πολλά άλλα, τόσο εδώ, όσο και στην ομάδα μας στο facebook: "MoonlightTales: e-library".

Το όνομά μας έχει γίνει με τον καιρό αναγνωρίσιμο στους εκδοτικούς κύκλους και πλέον έχουμε το δικαίωμα να είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από το blog μας έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε το διάβασμα και τρέφεστε με φαντασία περιηγηθείτε στο blog μας, διαβάστε τις ιστορίες μας και στηρίξτε τους συγγραφείς μας λέγοντάς τους τη γνώμη σας για τις δημιουργίες τους.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

22 Μαρ 2017

0 Η καρδιά σε θυμάται (Κεφάλαιο 5) - "ΤΟ ΦΙΛΙ"


Φίλησε με και θα δεις πόσο σημαντική είμαι. -Sylvia Plath 

Λίγες ώρες αργότερα, η Μελίνα άρχισε να ξυπνάει. Άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε απορρημένη γύρω της, συνειδητοποιώντας ότι ήταν στο δωμάτιο της. «Πώς βρέθηκα εδώ;» αναρωτήθηκε παρατηρώντας  πως ήταν ντυμένη με μια απλή μπλούζα. Όχι μια οποιαδήποτε μπλούζα, αλλά μία μπλούζα δική του.  

2 Κατακτώντας την αγάπη (Κεφάλαιο 18)



Το βράδυ που ακολούθησε η Αγάπη δεν κοιμήθηκε σχεδόν καθόλου από την ανησυχία της. Περίμενε πάνω από το τηλέφωνο και, κάθε τόσο, έλεγχε ότι ήταν ακόμα ανοιχτό. Τις λιγοστές στιγμές που κατάφερε να την κερδίσει ο Μορφέας, περίεργα, ταραγμένα όνειρα την έκαναν ξανά να ξυπνήσει. Σε ένα από αυτά, θυμόταν ξεκάθαρα τον μυστηριώδη στρατιωτικό της φωτογραφίας να την πλησιάζει και να της λέει ότι ήρθε η ώρα να βρεθεί στην πραγματικότητα. Κι ενώ εκείνη γυρνούσε να κοιτάξει πίσω της, αντικρίζοντας έναν γκρεμό, ένιωθε δυο χέρια να την σπρώχνουν στο θάνατο.

4 Απρόσμενο Ξύπνημα (Κεφάλαιο 3)

                             Νερίσσα

Μετά από αρκετή ώρα σερβιρίσματος τα πόδια μου πονούσαν όσο και το κεφάλι μου, όμως ο κόσμος δεν έδειχνε να ελαττώνεται. Αντίθετα όσο πιο πολύ περνούσε η ώρα –και με το περνούσε εννοούσα ότι είχαν φτάσει μεσάνυχτα την τελευταία φορά που κοίταξα το ρολόι μου–, τόσο ο κόσμος αυξανόταν. Πήρα μια βαθιά ανάσα και ίσιωσα το κορμί μου, όπως μας είχε υποδείξει ότι πρέπει να κάνουμε η υπεύθυνη. Προσπαθούσα να αναμειχθώ με το πλήθος, όταν ένιωσα να χάνω την ισορροπία του δίσκου μου. Στην προσπάθειά μου να τον συγκρατήσω, σήκωσα και το δεύτερο χέρι μου, δυστυχώς όμως δεν πρόλαβα το ένα ποτήρι που προσγειώθηκε δίπλα στο φόρεμα μίας καλεσμένης, με αποτέλεσμα να της λερώσει το μακρύ κόκκινο φόρεμα. Έσπευσα να ζητήσω συγγνώμη, όμως δεν πρόλαβα ν’ ανοίξω καν το στόμα μου, αφού γύρισε προς το μέρος μου εξοργισμένη και μου έβαλε τις φωνές σαν υστερική.

0 Το κλειδί του παραδείσου (Κεφάλαιο 12) - "Το ξέσπασμα της ζήλιας"

Η βδομάδα που πέρασε ήταν σχετικά πιο ήρεμη. Με τη νέα θεραπεία που του είχε δώσει ο δόκτωρ Φρανς, οι εξετάσεις του ήταν πραγματικά πιο ενθαρρυντικές αλλά είχαν ακόμα να αντιμετωπίσουν το θέμα της ασιτίας. Το στομάχι του ακόμα δεν δεχόταν μεγάλες ποσότητες φαγητού και ο βήχας που είχε δεν βοηθούσε καθόλου την κατάσταση. Έκανε εμετό τα περισσότερα γεύματα, έτσι η Εύα προσπαθούσε να δυναμώσει τον οργανισμό του με υγρά, όπως ζωμό κρέατος με λαχανικά, πολλούς χυμούς και φυσικά νερό. Είχε καταφέρει να τον πείσει να βγάλουν το σωληνάκι ώστε να τρώει κανονικά αλλά ακόμα του άλεθε τις τροφές για να τον ταΐζει, όχι γιατί δεν μπορούσε να μασήσει αλλά επειδή όταν το έκανε τον έπιανε λαιμαργία και τα κατέβαζε αμάσητα. Εκείνος, φυσικά, ακόμα και σε αυτό ήταν δύστροπος. Είχε βαρεθεί τις ίδιες γεύσεις, είχε βαρεθεί τις κρέμες φαγητού και φρούτων και έκανε τα αδύνατα δυνατά για να την πείσει να του δώσει κάτι πιο δυνατό από έναν χυμό.

20 Μαρ 2017

0 Τιμωρημένος και από τους Δύο Κόσμους (Κεφάλαιο 14) Η αποκάλυψη της δαιμόνισσας

Ήταν ευτυχισμένος. Ύστερα από το θάνατο της γυναίκας του, σε μία εμπλοκή, αισθανόταν ξανά ευτυχισμένος. Αναστέναξε γεμάτος χαρά. Παρακολουθούσε την όμορφη γυναίκα να χτενίζει τα μαλλιά της. Ήταν απόλυτα ερωτευμένος μαζί της. Οι κινήσεις της, ήταν μικρές και μετρημένες. Τον πλησίασε και τον φίλησε. Εκείνος φλεγόμενος από τον ερωτισμό, την έριξε στο κρεβάτι.
      «Τι έγινε;».

0 Girl Can you Keep my Secret? (Κεφάλαιο 21-Μέρος 2ο)

Βγαίνω από το αμάξι προτού σταθμεύσει εντελώς. Ακούω τα μουρμουρητά του αλλά δεν λέω τίποτα διότι ξέρω πως θέλει να με πειράξει. Στέκεται δίπλα μου εντυπωσιασμένος από το τοπίο που ξεδιπλώνεται μπροστά μας. Η παραλία δεν έχει καθόλου κόσμο τριγύρω, παρόλο που είναι Κυριακή.

0 Κυνηγώντας το Στέμμα (Κεφάλαιο 53) - "Αδιέξοδο"

Κίεβο, Οκτώβριος 1021

Η Αναστασία άνοιξε με ανυπομονησία το βελούδινο τετράγωνο κουτί. Το είχε φέρει ειδικά για εκείνη ο υπηρέτης του πρίγκιπα Μιέσκο. Ήταν πια εδραιωμένη συνήθεια του επίδοξου μνηστήρα της να της στέλνει διάφορα δώρα, κυρίως κοσμήματα κυρίως μαζί με ποιητικά σημειώματα, για να της εκφράσει τη σταθερότητα των συναισθημάτων του.
Τα είχε πράγματι καταφέρει καλά, σε πείσμα κάθε αρνητικής προσδοκίας, δικής της ή άλλων. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα είχε μαγέψει τον ξένο πρίγκιπα. Είχε αιχμαλωτίσει τις σκέψεις του κι εκείνον τον ίδιο. Ήταν δυσκολότερο απ’ όσο περίμενε. Απαιτούσε πειθαρχία και διαρκή εγρήγορση. Το παραμικρό ολίσθημα θα κατέστρεφε την αψεγάδιαστη εικόνα που πάσχιζε να χτίσει, γι’ αυτό και έπρεπε να ελέγχει την κάθε της κίνηση, την κάθε της λέξη ίσως ακόμα και το κάθε βλέμμα.

0 M Ø NS Ŧ ER (Κεφάλαιο 4) - "ミnnocence's lοst" (μέρος 4ο)

Ο Μπιλ με ξαφνιάζει. Ακούει πως ο Τζέηκ Λι και η Εστέλλα Ρότζερς, οι συνεργάτες μας στην σεάνς, είναι νεκροί και αντιδρά με τον πιο απρόσμενο, τον πιο παράλογο και ακατανόητο τρόπο. Ξέσπα απότομα σε έναν σπασμό δυνατού γέλιου, ρίχνοντας το κεφάλι του με τα μακριά, ανάκατα μαλλιά προς τα πίσω και αφήνοντας τον ήχο ταρακουνήσει τον πυρήνα του.
Γιατί στην ευχή γελάει; αναρωτιέμαι ενοχλημένη. Πάει; Αυτό ήταν; Σαλτάρισε κι αυτός; Πού είναι το αστείο; Έχει τρελαθεί τελείως; Ω, να πάρει, ναι, αυτό είναι! Του 'στριψε!
«Τι... τι παίχτηκε, ρε μάγκα;», ο Κάι αναδεύεται νευρικά, αδυνατώντας να ερμηνεύσει την στροφή 180 μοιρών στην συμπεριφορά του Μαρς. Κατόπιν, όταν δεν παίρνει απόκριση, στρέφεται σε εμένα. «Γιατί ξεκαρδίστηκε αυτός;», με ρωτάει.

18 Μαρ 2017

2 Το αρχιπέλαγος του πόνου (Κεφάλαιο 22)

Σεπτέμβριος 1922

«Γιουρουγιούν!»

Το μαστίγιο προσγειώθηκε σφυρίζοντας στις πλάτες των αιχμαλώτων, κι αυτή τη φορά ο Μανώλης το ’νιωσε στη δική του. Ένα πνιγμένο βογκητό εξήμεσαν[1] τα σπλάγχνα του.

«Γιουρουγιούν κιοπεκλέρ!» διέταξε πάλι η δρακόντεια μιλιά του επικεφαλής Τούρκου. «Προχωράτε σκυλιά!»

0 Η Αναζήτηση (Κεφάλαιο 10)

Η Αγνή επέστρεψε στο σπίτι από την δουλειά. Είχε μάθει για το τραγικό συμβάν στο ραφτάδικο και ήταν συγκλονισμένη. Κάθισε  στη ραπτομηχανή της, όχι για να δουλέψει, μα από συνήθεια. Έπιασε την κοιλιά της και άρχισε τα κλάματα. Η είδηση για το μικρό κορίτσι που είχε χαθεί τόσο άδικα, την είχε ταράξει. Η μεγάλη της λαχτάρα και επιθυμία ήταν να αποκτήσει ένα μωρό, να γίνει και εκείνη μάνα για να του δώσει την αγάπη που τόσο στερήθηκε εκείνη. Μα μάταια. Στις αρχές του γάμου της, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να συλλάβει έκανε  εξετάσεις και διαγνώσθηκε ότι ήταν στείρα. Όταν το έμαθε, έχασε τον κόσμο κάτω από τα πόδια της, ενώ ο σύζυγός της απλά αδιαφόρησε. Είχε μόλις αποκτήσει ακόμα μια αφορμή για να τη μειώνει και να την ταπεινώνει.

0 The Last Shadow (Game of shadows II) (Κεφάλαιο 6) - "Μόνος"

Ντέρεκ
Σιωπή… Μια δυνατή σιωπή μ’ ένα έντονο κρότο. Τον είχα απέναντι μου. Του είπα όλη την αλήθεια. Μια αλήθεια εκρηκτική... Με κοιτούσε απορημένος. Είχε, προφανώς, μπερδευτεί.  Ίσως, αυτή η αλήθεια, να είναι το οριστικό τέλος της φιλίας μας. Η απογοήτευση στο βλέμμα του ήταν τόσο βαθειά, που θα έκανε την καρδιά του πέτρα.
«Τζάκσον» ξεστόμισα με δισταγμό το όνομα του. Μα, η σιωπή, δεν έλεγε να φύγει...

0 Η Τελετή 2: Έξω από τα τείχη (Κεφάλαιο 4/Μέρος Α)


           Κατεβαίνω τις σκάλες και αναλογίζομαι λίγα-λίγα τα λόγια του Ντάνιελ και εάν πράγματι πρόκειται για δουλειά ή απλώς εκμεταλλεύεται τη θέση του. Ξαφνικά χτυπάω πάνω στην Κάσια, αλλά ευτυχώς κρατάει την ισορροπία της και δεν πέφτει. Κουνιέται λίγο και βλέπω ότι από πίσω της βρίσκεται ο Κρίστιαν. Τελικά μάλλον εκείνος την κράτησε για να μην πέσει.

15 Μαρ 2017

0 Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 8)




«Πλοίαρχε» ακούστηκε η φωνή. «Έχουμε επαφή με σκάφος του Αυτοκρατορικού Στόλου!»

«Αναγνώριση;» ρώτησε ο πλοίαρχος.

«Είναι το Lex Imperialis! Μας ενημέρωσαν ότι θα στείλουν την άκατο του Ναυάρχου».

«Ετοιμάστε άγημα υποδοχής, ενημερώστε τους αξιωματικούς, θα τους συναντήσω εκεί» είπε γρήγορα. Η καινούρια ναυαρχίδα του στόλου, το πρώτο από τα αστρόπλοια της κλάσης Imperialis. Το λιγότερο ο Πρώτος Ναύαρχος, Νικόλαος Whitefield, είχε έρθει για τη συνάντηση. Πολύ πιθανόν να ήταν κι ο Υψηλός Ναύαρχος, ο Αστράρχης Emcay, κεφαλή του Αυτοκρατορικού Στόλου και ένας από τους ανθρώπους που δημιούργησαν την Αυτοκρατορία των Άστρων.

2 Ο Κυνηγός των Ευχών (Κεφάλαιο 6 - Μέρος 1ο)

Η κυρία Έμχαϊρ έριξε μια βιαστική ματιά στο μεγάλο ξύλινο ρολόι τοίχου. Οι δείκτες έδειχναν σχεδόν δώδεκα. Τα μικρά ξύλινα φύλλα άνοιξαν και ο κούκος βγήκε από την κρυψώνα του λαλώντας δώδεκα φορές. Η γυναίκα έφυγε φουριόζα για την κουζίνα, όπου γίνονταν οι προετοιμασίες για το επίσημο γεύμα.

2 Απρόσμενο Ξύπνημα (Κεφάλαιο 2)

                         Νερίσσα

Ήμουν ξαπλωμένη και παρατηρούσα έναν από τους πίνακές μου στη γωνία του δωματίου. Τον είχα ζωγραφίσει πρόσφατα γι’ αυτό βρισκόταν εκεί και όχι στις κούτες μαζί με τους υπόλοιπους. Απεικόνιζε ένα δάσος, λουσμένο από την πανσέληνο που δέσποζε στο πάνω μέρος· αν παρατηρούσες καλύτερα, μέσα στο δάσος υπήρχαν μαύρες κρυμμένες φιγούρες, που για κάποιον φυσιολογικό άνθρωπο θα ήταν απλές φιγούρες. Στη δική μου όμως φαντασία ήταν πλάσματα περίεργα με διάφορες ιδιότητες και χαρακτηριστικά. Διάβαζα τόσα βιβλία από μικρή και όλα είχαν να κάνουν με την φαντασία, σε σημείο που κάποιοι έλεγαν πως αυτό μου είχε αφήσει κουσούρι. Εγώ πάλι πίστευα ότι ήταν υπέροχο να παίζω με τη φαντασία μου. Πολλές φορές ευχόμουν να υπήρχαν όλα αυτά που ζωγράφιζα και φανταζόμουν, για να αποκτήσω επιτέλους μία πιο ενδιαφέρουσα ζωή.