Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα. Όπως επίσης, συχνές κληρώσεις βιβλίων, συγγραφικά tips, διαγωνισμούς ιστοριών και πολλά άλλα, τόσο εδώ, όσο και στην ομάδα μας στο facebook: "MoonlightTales: e-library".

Το όνομά μας έχει γίνει με τον καιρό αναγνωρίσιμο στους εκδοτικούς κύκλους και πλέον έχουμε το δικαίωμα να είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από το blog μας έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε το διάβασμα και τρέφεστε με φαντασία περιηγηθείτε στο blog μας, διαβάστε τις ιστορίες μας και στηρίξτε τους συγγραφείς μας λέγοντάς τους τη γνώμη σας για τις δημιουργίες τους.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

23 Φεβ 2017

1 Το κοίταξε (Διήγημα)


Έκλαιγε. Ήταν νωρίς ακόμα για να μιλήσει.
Λίγα λεπτά μετά είχε τα πρώτα σημάδια ανάπτυξης και τα χέρια του βάρυναν, ώσπου το ακούμπησε κάτω, μέχρι που μπορούσε να σταθεί.
Τον κοίταξε.

4 ΑΒΑΤΟ: Ο Έκπτωτος (Κεφάλαιο 3/Μέρος Α) - "Το Αστεροσκοπείο"



Το ρολόι έδειχνε οχτώ. Το κοίταξα πολλές φορές μην μπορώντας να πιστέψω πως έξι ολόκληρες ώρες ύπνου είχαν περάσει τόσο γρήγορα. Σχολείο. Μία λέξη που σε έκανε να νιώθεις ένα βάρος στο στήθος. Σηκώθηκα κουρασμένη από το κρεβάτι, ενώ ταυτόχρονα ευχόμουν να συνέβαινε κάποιο συνταρακτικό γεγονός που θα έκανε την κάθε μου ημέρα να μοιάζει μοναδική. Βλέπετε, μια τελειόφοιτη λυκείου όπως εγώ δεν είχε και πολλές επιλογές πέρα από το σχολείο και ως επακόλουθο αυτού το διάβασμα.

0 Η Αναζήτηση (Κεφάλαιο 7)

Μείνανε για λίγα λεπτά σιωπηλοί μόλις ο Άγγελος τελείωσε την ανάγνωση.
─Δηλαδή; ρώτησε ο Σωτήρης.
─Τι δηλαδή;
─Δηλαδή όλη αυτή η φασαρία για να πει μια ερωτική ιστορία μεταξύ δύο αδερφών;
Τα μάτια του  Άγγελου άστραψαν.
─Δεν καταλαβαίνεις; Αυτά είναι δικά του γράμματα και δεν μιλάει απλά για μια ιστορία μοιχείας.
─Αλλά;

0 RAWSON: Archangel of Death (Κεφάλαιο 1) - "Γνωριμία με τον Χιούγκο Ρώσον"

Η νεαρή κοπέλα με τα καφετιά μάτια και τα μακριά καστανά προς μαύρα μαλλιά χτύπησε το κουδούνι του Χιούγκο Ρώσον, του πασίγνωστου ντέτεκτιβ που πάμπολλες φορές είχε βοηθήσει την αστυνομία. Εκείνη και ο Χιούγκο δεν είχαν συναντηθεί ποτέ αλλά τον γνώριζε μέσα από τις εφημερίδες. Λίγο πριν της ανοίξει την πόρτα, εκείνη, απορροφημένη από τις σκέψεις της, κοίταξε άλλη μια φορά τα ρούχα της και διαβεβαίωσε τον εαυτό της για την κομψότητα και την ομορφιά τους. Έπειτα επιβεβαίωσε τη σταθερότητα του κότσου της κουνώντας αριστερά και δεξιά το κεφάλι της λες και κάποιος αόρατος καθρέφτης βρισκόταν καρφιτσωμένος στον καφετί τοίχο του διαμερίσματος του Χιούγκο.

22 Φεβ 2017

0 Στη λάθος πλευρά του παραδείσου (Κεφάλαιο 3)

Βρήκε την Αρετή να βηματίζει νευρικά πάνω κάτω στο σαλόνι. Από το ύφος της καταλάβαινε πως τα λόγια αγάπης που της είχε απαγγείλει την είχαν καλμάρει, αλλά μόνο προσωρινά.
-Νόμιζα πως το είχες κόψει... της είπε βλέποντας την με το τσιγάρο στο χέρι.
Εκείνη τον κοίταξε και το έσβησε στο τασάκι δίπλα της.
-Κι εγώ νόμιζα πως, μετά την τελευταία μας κουβέντα, θα ήσουν πιο συνεπής! είπε εμφανώς εκνευρισμένη.
Την πλησίασε από πίσω, την αγκάλιασε και φίλησε τον γυμνό της λαιμό.
-Καινούργιο άρωμα; της ψιθύρισε στο αυτί.
-Αλέξανδρε! του φώναξε τινάζοντας τα χέρια του από πάνω της. Η ώρα έχει πάει ήδη δώδεκα και ξέρεις πως ο μπαμπάς εκνευρίζεται όταν δεν είσαι συνεπής!

0 Το αρχιπέλαγος του πόνου (Κεφάλαιο 19)

Το πλοίο ταξίδευε συνέχεια. Δεν ήξερε πια η Κατίνα πόσα μερόνυχτα είχαν διαβεί απ’ τη στιγμή που γεμάτη πίκρα, απόγνωση και φόβο άφησε πίσω της τη φλεγόμενη Σμύρνη κι επιβιβάστηκε πάνω του μαζί με χιλιάδες άλλα ανθρώπινα ράκη. Μόνος της σύντροφος μία γωνιά στο κατάστρωμα, όπου φώλιαζε νύχτα μέρα, αγροικώντας τον παφλασμό των κυμάτων, τις φωνές και τους σιγανούς γόους των γύρω της. Ο προορισμός τής ήταν επίσης άγνωστος, μα κι αδιάφορος. Τι γύρευε τάχα η βασανισμένη της ψυχή; Μια στεριά τυχαία, αρκεί να τη βεβαίωνε πως είχε γλιτώσει τη θηριωδία των Τούρκων...

0 Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ (Διήγημα)


Ο Κωνσταντίνος ένιωσε το άγγιγμα του ήλιου και το αναζωογονητικό χάδι του δροσερού αέρα της πατρίδας του καθώς ξεπρόβαλε διαμέσου της πόρτας του αεροπλάνου και πατούσε στις σκάλες. Άρχισε να νιώθει τις μπαταρίες του να φορτίζουν σιγά-σιγά καθώς αντίκριζε το γαλάζιο ουρανό της Αθήνας. Αυτόν τον ουρανό που τόσο πολύ του είχε λείψει. Το Λονδίνο είχε πολλά και όμορφα αξιοθέατα αλλά σίγουρα δεν είχε αυτόν το ζωηρό ουρανό. Του έλειπε το συναίσθημα, το κέφι και τη σπιρτάδα που μόνο στη πατρίδα του μπορούσε να βρει.

0 Το κλειδί του παραδείσου (Κεφάλαιο 10) -"Καλωσόρισες στον κόσμο μου"

Την επόμενη μέρα δεν μπορούσε να μην πάει στην δουλειά, οπότε αφού κατάφερε να καθησυχάσει το αφεντικό της ότι θα γύριζε ξανά, πήρε την τσάντα της, άλλαξε ρούχα και έφυγε για γραφείο με την ψυχή στο στόμα. Όλο το βράδυ δεν την είχε αφήσει σε ησυχία. Μόλις τον έπαιρνε ο ύπνος και τον άφηνε να κοιμηθεί, εκείνος άνοιγε ξανά τα μάτια και την έψαχνε. Για κάποιον λόγο δεν μπορούσε να ησυχάσει αν δεν την ένιωθε δίπλα του και αυτό άρχισε να την ανησυχεί. Το μυαλό της έκανε τα χειρότερα σενάρια αλλά μέχρι να βγουν από το νοσοκομείο δεν μπορούσαν να μιλήσουν για όλα αυτά, οπότε έπρεπε να κάνει υπομονή.
Μόλις έφτασε στο γραφείο της η εριστική φάτσα της Μάρθα την καλωσόρισε.

20 Φεβ 2017

0 The Last Shadow (Game of shadows II) - (Κεφάλαιο 4) "Αντιμέτωποι με τον Φόβο"

Ντέρεκ
Προτού προλάβω να κάνω το τελευταίο μου βήμα και να ανοίξω την πόρτα, η φωνή της Ρετζίνα με σταμάτησε.
«Μου χρωστάς!» ξεστόμισε με έντονο τόνο στη φωνή.
«Καλημέρα, λέει ο κόσμος...»
«Ο κόσμος! Εγώ δεν εντάσσομαι στον κόσμο. Κι ας μην πολυλογούμε... Πότε θα μου πεις;»
«Ρετζίνα, δεν έχω ώρα».

0 Ο Κυνηγός των Ευχών (Κεφάλαιο 5 - Μέρος 1ο)

Το ερχόμενο πρωί, η Φιντέλμα άκουγε τα βήματα του κυνηγού στο δάπεδο, βαριά και βιαστικά. Πότε πότε τον άκουγε να παραμιλάει, άλλοτε να βρίζει και άλλοτε να φωνάζει, αλλά κανείς δεν του απαντούσε. Επικρατούσε αναταραχή και η Φιντέλμα έκλεινε στωικά τα μάτια, καρτερώντας την στιγμή που θα έπεφτε και πάλι η σιωπή. Αντιθέτως, η ένταση δυνάμωσε και τα βήματά του ακούστηκαν έξω από το κελί. Σύντομα το σκληρό, σκυθρωπό παρουσιαστικό του φάνηκε στο ημίφως.

0 Η Τελετή 2: Έξω από τα τείχη (Κεφάλαιο 2/Μέρος 2)


           Αν μπορούσα να ουρλιάξω με όλη μου τη δύναμη και να μη με ακούσει κανείς, τότε θα ούρλιαζα για το υπόλοιπο της ημέρας. Από πότε ξεκίνησε να τρέφει τέτοια αισθήματα για εμένα; Τον αγαπάω τον Βίκτωρ. Μετά την Κάσια ήταν ο μόνος που μου στάθηκε. Φυσικά τώρα έχω τον Ντάνιελ αλλά και πάλι. Ο Βίκτωρ είναι κολλημένος σε ένα άλλο μέρος της ζωής μου. Δεν μπορώ έτσι απλά να τον ξεγράψω...
Με αυτά και με αυτά θα αργήσω. Κάνω ένα γρήγορο ντους για δεύτερη φορά σήμερα και βάζω ένα μακρύ μαύρο φόρεμα με δαντελωτή πλάτη. Πηγαίνω προς τη βασιλική αίθουσα και λίγο πιο έξω βλέπω τον Ντάνιελ.

0 Απόρρητο Κεφάλαιο: Πείραμα 9 (Κεφάλαιο 15) - "Η επιστροφή"

Oι κλώνοι Paul, James, Henry και Christie μαζί με τον James βγήκαν από το στρατόπεδο και κατευθύνθηκαν προς την κρυμμένη εγκατάσταση. Έτρεχαν γιατί φοβόντουσαν, μήπως ο Walls είχε σκοτώσει την Christie. Λίγο πριν μπουν μέσα στην εγκατάσταση, είδαν κάποιους επιστήμονες και γιατρούς που είχαν επιβιώσει να προσπαθούν να ξεφύγουν. Αμέσως ο James έτρεξε προς το μέρος τους αποφασιστικά και άρχισε να πυροβολεί. Οι υπόλοιποι τον ακολούθησαν. Ανταποδίδοντας τα πυρά οι επιστήμονες κατευθύνονταν προς την πύλη. Εκεί τους περίμενε μια έκπληξη.

18 Φεβ 2017

0 Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες- Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 5)



«Πλοίαρχε!» ακούστηκε μια φωνή από τη γέφυρα.
Ο πλοίαρχος Trote σήκωσε το βλέμμα από τα έγγραφα που μελετούσε. Η φωνή ήταν από την Εποπτεία.
«Εντοπίστηκε άγνωστο σκάφος σε τροχιά στον προορισμό μας!»

0 Τιμωρημένος και από τους Δύο Κόσμους (Κεφάλαιο 11) Σχέδιο Διάσωσης


Όλοι τους είχαν ακούσει για το Ορυχεία των Σκελετών, αλλά πότε μέχρι τώρα δε χρειάστηκε να τα επισκεφτούν. Ακόμα και το δαιμόνιο, δεν έχει εμφανιστεί σε αυτό το μέρος.

0 M Ø NS Ŧ ER (Κεφάλαιο 3) - "Wιcked Gaɱes" (μέρος 10ο)

Οι φωνές, τα άγρια γαβγίσματα και τα αλλεπάλληλα γρονθοκοπήματα στην πόρτα της αίθουσας μας αιφνιδιάζουν και πεταγόμαστε όλοι πάνω ουρλιάζοντας.
«Ανοίξτε, αναθεματισμένοι χούλιγκανς! Το ξέρω ότι είστε εκεί μέσα», ωρύεται ο επιστάτης. «Σας μύρισε ο Συνταγματάρχης Μπάτερφιλντ! Είναι καθαρόαιμο ροτβάιλερ, σωστό λαγωνικό! Τίποτα δεν εξαπατά την όσφρηση του, άθλια αποβράσματα!»
Θαρρείς, για να υπογραμμίσει τα λόγια του αφεντικού του, ο Συνταγματάρχης Μπάτερφιλντ, το ψωριάρικο ροτβάιλερ, πέφτει με φόρα επάνω στην πόρτα και πιάνει να την ξύνει λυσσασμένα με τα νύχια του.